Η στατική μελέτη εκπονήθηκε το 2013 και αφορούσε τις στερεωτικές και σωστικές επεμβάσεις του Ιερού Ναού Αγίου Αθανασίου Αιγινίου, μνημείου του 16ου αιώνα. Ο ναός αποτελεί τρίκλιτη βασιλική, σχεδόν τετράγωνης κάτοψης, με κεντρικό κλίτος πλατύτερο από τα πλευρικά και νάρθηκα στη δυτική πλευρά.
Ο φέρων οργανισμός αποτελείται κυρίως από αργολιθοδομή τοπικών λίθων με συνδετικό πηλοκονίαμα χαμηλής αντοχής, ενώ η στέγη είναι ξύλινη, δίριχτη, με αμείβοντες, ελκυστήρες και ξύλινο πέτσωμα. Η παλαιότητα του μνημείου, η αποσάθρωση των κονιαμάτων, οι παλαιότερες βλάβες και οι ωθήσεις της στέγης είχαν προκαλέσει σημαντική παθολογία στον φέροντα οργανισμό.
Κατά την αποτύπωση και αξιολόγηση της υφιστάμενης κατάστασης διαπιστώθηκαν εκτεταμένες ρηγματώσεις και αποσαθρώσεις στις φέρουσες τοιχοποιίες, γενική αποδιοργάνωση τμημάτων της λιθοδομής, καθώς και τοπικές φθορές και παραμορφώσεις στα ξύλινα στοιχεία της στέγης. Ιδιαίτερη σημασία δόθηκε στην αντιμετώπιση της κιονοστοιχίας που διαχώριζε το βόρειο από το κεντρικό κλίτος και παρουσίαζε σημαντική απόκλιση από την κατακόρυφο.
Για την αποτίμηση της φέρουσας ικανότητας πραγματοποιήθηκε στατική και δυναμική ανάλυση με επιφανειακά πεπερασμένα στοιχεία, ενώ οι έλεγχοι των τοιχοποιιών βασίστηκαν στον Ευρωκώδικα 6, λαμβάνοντας υπόψη τόσο τα χαρακτηριστικά της υφιστάμενης λιθοδομής όσο και τη βελτίωσή της μετά τις προτεινόμενες επεμβάσεις.
Οι εργασίες αποκατάστασης οργανώθηκαν σε τρεις βασικές ενότητες: στερέωση των τοιχοποιιών με αρμολογήματα, ενέματα και συρραφές, ενίσχυση της βόρειας κιονοστοιχίας με νέα μεταλλική κατασκευή και επεμβάσεις στα ξύλινα στοιχεία της στέγης για τη βελτίωση της συνολικής στατικής συνεργασίας του φορέα.
Η φιλοσοφία της μελέτης βασίστηκε σε ήπιες και στοχευμένες επεμβάσεις, με πλήρη σεβασμό στον ιστορικό και μνημειακό χαρακτήρα του ναού. Στόχος ήταν η αποκατάσταση της συνοχής των τοιχοποιιών, η βελτίωση της ευστάθειας του μνημείου, η μείωση των πιθανών μηχανισμών αστοχίας και η συνολική ενίσχυση της σεισμικής του συμπεριφοράς.
Η μελέτη διαμόρφωσε ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο στερέωσης και αποκατάστασης, συνδυάζοντας τεχνικές συμβατές με την ιστορική λιθοδομή και σύγχρονες μεταλλικές ενισχύσεις, με κύριο στόχο τη διατήρηση και τη μακροχρόνια δομική ασφάλεια του μνημείου.